Bewoonster Claudia Anna blogt: 'Mijn dag kleurt iedere dag een beetje mooier en dat gun ik iedereen'

Zittend aan tafel kijk ik uit op de kleine voortuin van mijn huurhuis, die nooit saai is. Ik heb een natuurlijke tuin gecreëerd. Wat betekent: verschillende soorten planten, houtsnippers, een boomstronkje en nergens kale grond. Ik zorg dat het geen rommel is. De paar vierkante meter zijn een plek van veel leven: de vogels halen er takken voor de bouw van hun nest, een voorbijgaande egel scharrelt rond, een passerende hond drinkt uit de waterbak en insecten schuilen en ontwikkelen zich. Verderop in het jaar zijn er veel vlinders en volop bloemen.

Nu in april is het allemaal nog wat kaal, al ontwikkelen zich ondergronds zaden. Het liefst zaai ik zelf mijn planten. Zaaien is simpel en betaalbaar, zo weet ik dat er geen gif gebruikt is en insecten blijven leven. Als er iets is wat ik heb geleerd van tuinieren, is dat meer soorten planten ervoor zorgen dat de tuin zich bijna vanzelf onderhoudt en er diersoorten terugkomen. Afgelopen zomer ontdekte ik tot mijn vreugde de zeldzame wordende wolbij door de aanplant van een ezelsoorplant.

Af en toe snoei ik planten terug, knip ik het siergras af en is het alleen nog een kwestie om van tijd tot tijd het teveel aan ‘overgroei’ van soorten te verwijderen. Onkruid is maar een begrip. Zolang een soort het niet overneemt, is zelfs een paardenbloem een nuttige plant. Ook kun je heerlijk koken met kruiden of wilde planten.

Een tuin zorgt ervoor dat er het hele jaar door wel iets te beleven valt. Winters geniet ik van rood sierblad of een mooie vorm van een zadendoos. Nu staan er verschillende kleuren bollen te bloeien. Elke keer als er iets uitgebloeid is, komt er weer een andere kleurenpracht of geurt er een soort.

De snippers en wormen beschermen de grond tegen uitdrogen. Mocht wateren toch nodig zijn? Dan is de regenton een uitkomst (die je met subsidie van gemeente en Plavei kunt aanschaffen: www.montferland.info/regentonactie-voor-huurders-van-plavei). Ik hou naast tuinieren ook van een praatje op straat. Daar hoor ik dan vaak dat tuinieren veel werk is, iemand geen groene vingers heeft of dat de gezondheid het niet toelaat. Mijn antwoord is dan steevast: ‘Als ik het kan, dan kunt u het ook’. Mijn gezondheid laat me namelijk ook wel eens in de steek door MS, maar ook daar zijn oplossingen voor: tuinieren in een hoge plantenbak zodat je niet hoeft te bukken. Daar kweek ik het jaarrond verse kruiden in. Een paar tegels wippen, wat bodembedekkers erin, een vaste plant erbij en een fleurige plantenbak en voilà. Zo simpel is het.

Als je eenmaal begint aan groen, dan kan het 'gezond' verslavend kan zijn. Mijn dag kleurt er iedere dag een beetje mooier door en dat gun ik iedereen.

Groetjes, 

Claudia